1 september 2011
Met ingang van de thuiswedstrijd tegen Heerenveen, krijgen alle seizoenkaarthouders de kans om gratis een exemplaar van de biografie van Coen Moulijn in ontvangst nemen. Dit deed mij denken aan de presentatie van het boek over ons clubicoon in oktober 2009. Onder grote belangstelling gebeurde dit op het stadion. Tevens werd op het voorplein een beeld van Coen onthuld. Tijdens een goede presentatie, met oude films en mooie woorden van Koos Postema, werden de vele gasten geconfronteerd met het dik 500 bladzij
Natuurlijk waren er sprekers en vraaggesprekken. Vooral een met makkers Cor van der Gijp en Henk Schouten viel in de smaak bij de gasten. Speciaal voor de ouderen, die er trouwens veel waren, was het een vorm van een reünie. Dus ook voor mij. Vooral toen ik mijn oude vriend Peter Post (oud-wielrenner en ploegleider) weer ontmoette, samen met Tonny Eyck (musicus). Even memories ophalen en natuurlijk ook met Joop Zijlaard (gangmaker bij wielerwedstrijden en horecaspecialist) erbij werd er weer ouderwets gelachen. Zo ook met een groot aantal oud-spelers. Ontmoette ook mijn peutervriendje Dick van den Polder (journalist). Kwam onze peuterjeugd weer even terug. Over het Henegouwerplein wat vroeger een voetbalveld was, waar onze vaders als vrienden voetbalden bij v.v. De Vooruitgang. Ik vond laatst nog een foto uit die tijd als klein manneke met blonde pijpenkrullen. Wie ik daar allemaal zag is te veel om op te noemen. Terwijl ik daar stond te kijken en te luisteren schoot een deel van mijn leven met Coen voorbij. Wat je dan allemaal te binnen schiet zou je eigenlijk direct op moeten schrijven. Niet gedaan, dus helaas de helft alweer vergeten. Toch even een verhaaltje uit het verre verleden. Begin jaren ‘60 was Feyenoord de eerste West-Europese voetbalclub die een bezoek ging brengen aan het toenmalige Rusland. Voorzitter Kieboom deed ons op Schiphol uitgeleide. Vliegend met de KLM passeerden wij Kopenhagen. Helaas ging er toen een motor raar doen, waardoor wij terug moesten naar Schiphol. Pas laat in de avond vertrokken wij weer naar Rusland. Fantastische trip voor die tijd. Met wedstrijden in Moskou, het toenmalige Leninggrad en Tblisi. Alleen over de deze trip kan ik wel een paar bladzijden schrijven. Terug naar Coen. In Tblisi bezochten wij een recreatieplek bij een meer. Waterfietsen en roeibootjes gehuurd. Het water op, Kerkum en Pieters Graafland als eerste weg, gevolgd door Moulijn en Schouten op de waterfiets. Sprongen Kerkum en PG op de waterfiets bij Moulijn en Schouten en lieten deze behoorlijk schommelen. Coen en Henk riepen angstig: stop hiermee. Ja, had je gedacht. Inmiddels waren Bennaars en Kreijermaat met hun bootje genaderd en sprongen Coen en Henk angstig bij hen in de boot. Eigenlijk van te grote afstand. Iedereen gieren natuurlijk. Plots kwam er een speedboot met sirene en zwaailicht naar de plaats des onheil. Om ons duidelijk te maken dat wij te ver gingen. Wij natuurlijk alleen maar lachen. Wij verstonden hen niet, maar begrepen wel wat ze bedoelden. Alles inleveren. Inmiddels waren Coen en Henk aan de kant gekomen. Ja, toen kwam ik in actie want bij het overspringen waren zij op de rand van de boot geklapt waardoor hun scheenbenen open lagen. Achteraf bleek dat zij de zwemkunst niet bepaald beheersten, vandaar de angst. Tijdens het behandelen vroeg Coen aan mij: waar was jij eigenlijk? Waarop ik moest bekennen dat ik de zwemsport ook niet machtig was (nu gelukkig wel). Dat ik daarom lekker aan de kant was gebleven. Toen kreeg ik de volle lading van zowel Coen als Henk en daar dacht ik onder andere aan toen ik weer hoorde over het boek.Ook nu weer, you ll never walk alone Gerard Meijer