12 oktober 2010
De landskampioen komt op bezoek. De laatste jaren vechten we vaak mooie duels met Twente uit. Weet je nog die bekerwedstrijd van maart dit jaar? Dat was een duel met twee gezichten, maar ook toen hadden we er in de aanloop wel een paar teleurstellende wedstrijden opzitten en maakte iedereen zich grote zorgen over de afloop. Terwijl je in het verre verleden vaak over een zekerheidje kon spreken als we Twente in De Kuip kregen, maar die tijden zijn voorbij, voorlopig althans.
Omdat het wel weer een zenuwenbedoening zal worden, volg ik de wedstrijd het liefst in een business unit in De Kuip. Meestal kijk ik dan samen met Bennie Wijnstekers, maar dan wel met lekkere hapjes en een glaasje fris. Als je er toch bent, dan kan je er maar beter van genieten nietwaar?! Bennie leeft enorm mee en uit dat vaak met kreten en woest heen en weer lopen. Ikzelf ben wat ingetogener, zoals ik altijd op het veld ook wel was. Maar aan de rand van het veld was totaal anders, want vooraf leefde je in de kleedkamer naar een wedstrijd toe, met de hele groep. Dan proefde je de spanning en daar kon ik altijd wel goed mee omgaan. Op het moment dat je het veld opkwam was dat weg. Maar nu heb ik daar moeite mee. Ook omdat je van boven af een heel ander beeld hebt van een wedstrijd. Boven heb je veel meer overzicht en zie je spelmomenten anders. Maar ook het gevaar van uitvallen van de tegenstander zie je veel sneller aankomen. Op het veld ben je toch wat minder bewust bent van het gevaar.Als je me toen die middag voor de wedstrijd gevraagd had wat het zou worden, dan had ik er een zwaar hoofd in gehad. En tijdens de eerste helft werd dat gevoel alleen maar sterker. Dat wordt niets vanavond, dacht ik zelfs en met mij vele anderen. Maar die tweede helft met naast Castaignos een getergde Roy Makaay was om nooit te vergeten. De wedstrijd kantelde volledig in ons voordeel. We wonnen 2-1 en de ontlading na afloop was geweldig. Het was heel fijn om dat weer eens te beleven. Zelf ben ik na afloop nog even in de kleedkamer en het supportershome geweest, wat allemaal heerlijk was om mee te maken. In de Legioenzaal werd ik spontaan onthaald en nog toegezongen ook. Nou jongens, ik vond het heerlijk om daar te zijn en die vreugde met jullie te delen. Het was alsof we de Champions League gewonnen hadden, een euforie waar iedereen toen naar snakte. En nu ook trouwens.Ik wil er maar dit mee zeggen: soms zijn er verrassende dingen mogelijk in De Kuip en misschien dat dat tegen FC Twente ook wel weer het geval is. Het is eerder gebeurd! Kom daarom zaterdag de 16e allemaal weer en maak er een mooie avond van.Ook nu weer,You’ll Never Walk Alone.Groetend,Gerard Meijer.